چو بیدادگر بد سپرد و بمرد

فغانیش را گفت کای نیک خواه

دو فرزند بودیم زیبای گاه

پدر تاج شاهی به کهتر سپرد

چو لشکر دهی مر مرا گنج هست

سلیح و بزرگی و نیروی دست

فغانی بدو گفت که آری رواست