میی دارد که جان بخش حیاتست

که بیشک آن خورد دیوانه عشق

میی دارد که گر خوردی نمیری

اگر تو خود گدا یا شاه و میری

در آن می بیشکی دیدار ذاتست

میی کان هر که خورد از خود برون شد

اگر عاقل بود عین جنون شد