کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 137

میی کان هر که خورد از خود برون شد

چهرهٔ عطارشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 134

    اگر تو خود گدا یا شاه و میری

    #
  2. 135

    میی دارد که جان بخش حیاتست

    #
  3. 136

    در آن می بیشکی دیدار ذاتست

    #
  4. 137

    میی کان هر که خورد از خود برون شد

    انتخاب‌شده
  5. 138

    اگر عاقل بود عین جنون شد

    #
  6. 139

    میی کان هر که خورد از دید معنی

    #
  7. 140

    برون تا زد ز جان دردید معنی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 137 از «هم در این معنی بنوع دیگر فرماید» است.