دریدی پرده ما در جهان تو

ز شوق مهر خود نی از سرکین

دریدی پرده ما را بیکبار

نه بس بود این که کردستیم بردار

پس آنگه کردیم شور و فغان تو

دریدی پرده ما در حقیقت

که تا دیدیم یک دیدار دیدت