مرا ازجان و ازدل میرباید

مرا چون عشق درجانست و در دل

نخواهم ماند من یک لحظه غافل

دمادم سردیگر مینماید

سخنهای مرا میدان و میخوان

که گفتارم به کل عشق است و جانان

گذشتم من ز عقل آنگه ز تقلید