سخنهای مرا میدان و میخوان

نخواهم ماند من یک لحظه غافل

دمادم سردیگر مینماید

مرا ازجان و ازدل میرباید

که گفتارم به کل عشق است و جانان

گذشتم من ز عقل آنگه ز تقلید

چودیدم عشق رازم گشت توحید