ز گنج تو آگنده تر گنج او

برو بر سخنها همی کرد یاد

که از پادشاهی بنامی بسند

چرا کردی ای شهریار بلند

بباید گسست از جهان رنج او

همه پارس چون بنده او شدند

بزرگان پرستنده او شدند