همه پارس چون بنده او شدند

چرا کردی ای شهریار بلند

ز گنج تو آگنده تر گنج او

بباید گسست از جهان رنج او

بزرگان پرستنده او شدند

ز گفتار بد شد دل کیقباد

ز رنجش به دل برنکرد ایچ یاد