بدانگه کجا شاه در بند بود

بدارد مرا بند او سودمند

ز یزدان وز لشکرم نیست شرم

که من چند پالوده ام خون گرم

به یزدان مرا سخت سوگند بود

که دستم نبیند مگر دست تیغ

به جنگ آفتاب اندر آرم بمیغ