چه باشد بگوید مرا پادشا

به بیچارگی جان و تن را سپرد

مکافات آنکس که نان داشت او

مرین بسته را خوار بگذاشت او

که این مرد دانا بد و پارسا

چنین داد پاسخ که میکن بنش

که خونیست ناکرده بر گردنش