ز کرخ دل برون آی و تو جان بین

در این دنیای دون و دون گرفتار

برون آ از گرفتاری این چرخ

که تا گردی چو معروفی در آن کرخ

تو معروف حقیقی بیگمان بین

مرا خود آرزوی لامکانست

که آجا سر ما اوحی عیانست