که آجا سر ما اوحی عیانست

ز کرخ دل برون آی و تو جان بین

تو معروف حقیقی بیگمان بین

مرا خود آرزوی لامکانست

جهان خود پر ز انوارتجلی است

ولیکن دیده تو مثل اعمی است

ترا انوار جانان نیست روشن