جهان خود پر ز انوارتجلی است

تو معروف حقیقی بیگمان بین

مرا خود آرزوی لامکانست

که آجا سر ما اوحی عیانست

ولیکن دیده تو مثل اعمی است

ترا انوار جانان نیست روشن

از آن افتادی اندر چاه بیژن