مرا کاری دگر در پیش راه است

به آتش سوزمش این دم که هوئیست

مرا از دست نادان خون شده دل

بنادان گفتن اسرار مشکل

که عالم بر دو چشم من سیاه است

مقید مانده ام در دست اطفال

یکان وقتی بدرد آید مرا حال