بیکدیگر دویدند از پیش زود

در این ملک چنین بهری کنم من

مراورا پاک سازم از علایق

که تا بیند بدو نیک خلایق

که تا او را بسوزانند چون عود

یکی برجست وبز را زود بگشاد

به پردم بست زنگش را چو استاد