که تا خلقان مرا گردند مشتاق

نگیرم از تو من خود هیچ انعام

که داری در مقام قرب شه کام

مرا باید چو تو یاری در آفاق

بیاری توام باشد مددها

که خلق نیک داری روی زیبا

کشید از تن تمام جامه اش را