که خلق نیک داری روی زیبا

مرا باید چو تو یاری در آفاق

که تا خلقان مرا گردند مشتاق

بیاری توام باشد مددها

کشید از تن تمام جامه اش را

درون چاه شد عیار رعنا

چو اندر چاه رفت آن مرد ساده