همی دارد او دین یزدان تباه

دل مرد بی دین پرآزار گشت

پرآواز گشت انجمن سر به سر

که مزدک مبادا بر تاجور

مباد اندرین نامور بارگاه

ازان دین جهاندار بیزار شد

ز کرده سرش پر ز تیمار شد