ازان دین جهاندار بیزار شد

که مزدک مبادا بر تاجور

همی دارد او دین یزدان تباه

مباد اندرین نامور بارگاه

ز کرده سرش پر ز تیمار شد

به کسری سپردش همانگاه شاه

ابا هرک او داشت آیین و راه