خلایق جملگی گریان بماندند

چو سود ای دوست چون جان رفت از بند

غریوی اوفتاد اندر خلایق

که مرد آن اسود درویش عاشق

در آن راز عجب حیران بماندند

دریغ و آوخ از هر گوشه برخاست

نمیدانی که این راز هویداست