منه بالا تو گام خویشتن را

عجائب سر اسرار پسر دید

بدو گفت ای دل و جان پدر تو

مرو زینسان ز دید خود بدر تو

ندیدستی تو کام خویشتن را

پدر اسرار بالا تو مگو هان

که سرگردان شوی مانند کوهان