ندیدستی تو کام خویشتن را

بدو گفت ای دل و جان پدر تو

مرو زینسان ز دید خود بدر تو

منه بالا تو گام خویشتن را

پدر اسرار بالا تو مگو هان

که سرگردان شوی مانند کوهان

پدر چون شرع میدانی بقدرت