مرا گوئی فلک سرگشته باشد

که از دیدار من گردان و شیداست

مراگوئی فلک چون ارزنی است

که خورشید اندرو چون روزنی است

که در کویم حقیقت گشته باشد

بسی سالست از دوران افلاک

که گردانست بر ما دور و یا خاک