نمود صورتم هر دوجهان شد

مرا شوریست اندر عالم جان

که از هر ذره پیدا است طوفان

ز درد عشق جانم جان جان شد

ز درد عشق ناپیدا بماندم

تمامت رخت بر دریا فشاندم

ز عین جوهر لا درالهم