که بر ذرات عالم پادشاهم

ز درد عشق ناپیدا بماندم

تمامت رخت بر دریا فشاندم

ز عین جوهر لا درالهم

مرا دیدار باید نه خریدار

که بی شک جان نباشد جز که دیدار

مرا دردیست هم از دیرگاهی