مرا دردیست هم از دیرگاهی

که بر ذرات عالم پادشاهم

مرا دیدار باید نه خریدار

که بی شک جان نباشد جز که دیدار

که درمانست او را مر الهی

مرا دردیست درمان دوست باشد

ز مغز جان نه بی شک پوست باشد