مرا دردیست درمان دوست باشد

که بی شک جان نباشد جز که دیدار

مرا دردیست هم از دیرگاهی

که درمانست او را مر الهی

ز مغز جان نه بی شک پوست باشد

مرا دردیست درمانش تو باشی

مرا جانیست جانانش تو باشی