رها کن بعد از این هم قیل و هم قال

جهان جان طلب بگذر ز هستی

که چون هستی رها کردی برستی

جهان جان طلب در کل احوال

بمیر از خود تو و صورت برافکن

که خورشید است در آفاق روشن

چو خورشید است ذره می چه باشی