چو خورشید است ذره می چه باشی

رها کن بعد از این هم قیل و هم قال

بمیر از خود تو و صورت برافکن

که خورشید است در آفاق روشن

بدین صورت تو غره می چه باشی

رها کن صورت و گشتی صفاتت

طلب کن در میان ذرات ذاتت