برش بنشست و در وی مانده بد او

بشد تا می خبر یابد از او باز

چو نزدیک وی آمد زود آن پیر

سلامی کرد و بنشست آن زمان پیر

که پیری بود او هم نیک و خوشخو

نظر میکرد او را دید خاموش

نمود عشق را میدید با هوش