نمود عشق را میدید با هوش

برش بنشست و در وی مانده بد او

که پیری بود او هم نیک و خوشخو

نظر میکرد او را دید خاموش

دمی بنشست با ما او به خلوت

که بود آن پیر صادق مست حضرت

سوالی کرد آنگاه از حقیقت