مصرع نخست · شماره 95زبانت نیز خود گویا به او استشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.92اگر هر جای از خود میشتابی#93نبینی مرد را جز دیدن خویش#94نظر کن این زمان بشنیدن خویش#95زبانت نیز خود گویا به او استانتخابشده96دل و جانت بکل جویای او است#97دو چشمت هست بینائی از او دان#98زمانی رخ از این معنی بگردان#دربارهٔ این سطرسطر شماره 95 از «حکایت» است.سطر پیشیننظر کن این زمان بشنیدن خویش→سطر بعدیدل و جانت بکل جویای او است←