مصرع نخست · شماره 123تو خود بشناس چون حقی تو در حقشاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.120نمود جان و تن اسرار او بین#121تو خود بشناس کاین جاگه قبولی#122چو حق دیدی عیان صاحب وصولی#123تو خود بشناس چون حقی تو در حقانتخابشده124خبر دادم ترا از راز مطلق#125تو خود بشناس و همچون خود فنا باش#126در آن دید فنا سر خدا باش#دربارهٔ این سطرسطر شماره 123 از «حکایت» است.سطر پیشینچو حق دیدی عیان صاحب وصولی→سطر بعدیخبر دادم ترا از راز مطلق←