مصرع نخست · شماره 125تو خود بشناس و همچون خود فنا باششاعرعطاراثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.122چو حق دیدی عیان صاحب وصولی#123تو خود بشناس چون حقی تو در حق#124خبر دادم ترا از راز مطلق#125تو خود بشناس و همچون خود فنا باشانتخابشده126در آن دید فنا سر خدا باش#127تو خود بشناس تا جانان شوی کل#128ز دید خویشتن پنهان شوی کل#دربارهٔ این سطرسطر شماره 125 از «حکایت» است.سطر پیشینخبر دادم ترا از راز مطلق→سطر بعدیدر آن دید فنا سر خدا باش←