ز خود بینی که کرد او دور شد باز

چوآبی عین در آذر بماندست

ز خود بینی شده مفلق ز حق او

وگرچه برده بود از کل سبق او

ستد او را ز جای عزت و ناز

ز خود بینی بسر افتاد در چاه

نمیدانست او افتاد ناگاه