ز وصل اولین چون شاد آمد

که او بیند یقین الله را بس

همی نالد خوشی اندر خرابات

سرش اینجاست یکسان در مناجات

ز بود لعنتی آزاد آمد

که میداند یقین سر خدا او

که خارج نیست اینجا از خدا او