ز بود لعنتی آزاد آمد

همی نالد خوشی اندر خرابات

سرش اینجاست یکسان در مناجات

ز وصل اولین چون شاد آمد

که میداند یقین سر خدا او

که خارج نیست اینجا از خدا او

یقین تحقیق میداند که رحمت