که اینجاگه عیان اغلال داری

حق حق مرد بودستی در اول

اگرچه تو شدی اینجا معطل

اگرچه سر حال و قال داری

که همچون تو مصیبت دیده ترشد

که خشکت لب شدست و دیده تر شد

تو داری درد عشق و راز جانان