چو ذات تو قدیم و لایزالست

ببخشی هم گناهم با ندامت

هم آمرزی تمامت بیشکی تو

که دیدستم عیانت مر یکی تو

زبانم اندر اینجا گنگ و لال است

تمامت انبیا و صفت بگفتند

بجز جوهر ز انوارت نسفتند