ز خودبینی شدم در عین لعنت

بود پیش تو این اندیشه من

غلط این بد که خودبینی نمودم

عیان عشق تو کلی ربودم

ولی آخر کنی بر جمله رحمت

چو عین بحر رحمت خاص و عامست

از آنجا قطره ما را تمامست