نماید بود کل در تو نهانی

بکش مانند مردانش تو باری

که برخیزد ز ره باری غباری

شود پیدا جمال بی نشانی

چو شیطانست بر امید رحمت

میندیش اندر این راهش ز لعنت

تو قول دوست فرمان بر تو اینجا