که در پیشت نهم آفاق یکسر

نثار روی ما کن جان و دل تو

گذر کن از نقوش آب و گل تو

کلاه عشق دادیمت چو بر سر

ببر سر تا مرا بینی عیان تو

که این سر درنمیگنجد بدان تو

ز خود چون بگذری مارا بدانی