ببر سر تا مرا بینی عیان تو

گذر کن از نقوش آب و گل تو

کلاه عشق دادیمت چو بر سر

که در پیشت نهم آفاق یکسر

که این سر درنمیگنجد بدان تو

ز خود چون بگذری مارا بدانی

در آخر چون بدانی کل توانی