که چون آمد نهان در سوی ذات او

چو آدم در بهشت جان زد آندم

نظر میکرد و خود میدید آدم

عجب درمانده بد در کائنات او

نهان با خود دمادم زار میگفت

غم دل با خدا او باز میگفت

چو حق درخویشتن میدید تحقیق