سه پاس تو چشم است وگوش و زبان

تو بی چشم شادان جهان نسپری

نخست آفرینش خرد را شناس

نگهبان جانست و آن سه پاس

کزین سه رسد نیک و بد بی گمان

خرد را و جان را که یارد ستود

و گر من ستایم که یارد شنود