ز رفعت نور محض و جان جان بود

نظر میکرد مر ابلیس خسته

که آدم عز و قرب لامکان داشت

سراز رفعت باوج آسمان داشت

که جنات اندرو کلی نهان بود

بصورت بود آدم نور عالم

بدو ریزان شده فیض دمادم