ز رنج و غم عجب مهجور افتم

نخواهم خوردن این را این زمان من

وگرنه اوفتم از غم چنان من

ز حق من ناگهانی دور افتم

مگو هرگز دگر این سر به پیشم

که من با حق چنان در قول خویشم

که گر جانم رود از تن در آن دم