که گر جانم رود از تن در آن دم

ز رنج و غم عجب مهجور افتم

مگو هرگز دگر این سر به پیشم

که من با حق چنان در قول خویشم

نخواهد خوردن اینجا گندم آدم

بدو ابلیس گفت آخر چه بودت

ز بهر چیست این گفت و شنیدت