که سر در حضرت جانان برآرم

بدی کردم بپوشان سرم اینجا

که در درگاه تو هستیم رسوا

ز رسوائی کنون طاقت ندارم

ز رسوائی مرا طاقت شده طاق

که در درگاه تو ماندم چنین عاق

ز رسوائی که آمد بر سر من