دمی بینای جسم و جان و دل باش

از آن حیدر ز صورت بیخبر بود

چنین کن گر کنی اینجا نمازت

که تا باشد ترا دائم اجازت

نه بینای نمود آب و گل باش

بیکباره چنین مغرور گشتی

از اینجا چونکه دور دورگشتی